1- خلق جهان

خلق جهان بدین ترتیب در قرآن کریم بیان می شود: (سوره انعام : 101)

 بَدِیعُ السّمواتِ وَ الاَرض....

اوست پدیدآورنده آسمانها و زمین....

 مطلب بالا با اطلاعات علمی نوین کاملا هماهنگی دارد ، آخرین اطلاعات و کشفیات بدست آمده در زمینه فیزیک و نجوم تأیید کننده این مطلب می باشد که جهان با تمام بزرگی و قدمت فراوان از یک انفجار بزرگ به وجود آمده اند (تئوری بیگ بَنگ  big bang)

تئوری بیگ بَنگ بیان می کند که جهان از انفجار بزرگ و عظیم یک نقطه تقریبا در 15 میلیارد سال پیش به وجود آمده است. تئوری بیگ بَنگ امروزه به عنوان تنها جواب علمی پیدایش جهان در تمامی محافل علمی به کار می رود. تا قبل از انفجار بزرگ امکان وجود هیچ چیز نبوده که بتوان آن را ماده نامید وماده ، انرژی و زمان وجود نداشته اند که بتوان به وسیله فیزیک و متافیزک تجزیه و تحلیل کرد،این در فیزیک به عنوان هیچ چیز نامیده میشود، در این چنین فضایی به ناگاه ماده انرژی و زمان به وجود می آید؛ این مطلب علمی که به تازگی علم بشر به آن دست پیدا کرده است 1400 سال پیش در قرآن کریم بیان شده است.

 2- بزرگ شدن جهان

14 قرن پیش زمانی که نجوم و ستاره شناسی دارای مطالب چندانی نبود بزرگ شدن جهان و رشد آن در همه ابعاد بدین شکل در قرآن بیان می شود.

 وَالسَّماءَ بَنَینهَا بِأَ ییدٍ وَ إنَّا لَمُوسِعُونَ (سوره الذّاریات-47)

و ما آسمان را به قدرت واسعه بنا نهادیم و ما آن را یگانه وسعت بخشنده ی خلقت هستیم.

کلمه آسمان در بیشتر قسمتهای قرآن کریم به عنوان کهکشان هم مورد استفاده قرار می گیرد. در این آیه بیان می شود که کهکشانها و جهان همواره در حال بزرگ شدن و وسعت پیدا کردن می باشد، این مطلب هم در اوایل قرن20 به اثبات رسید.

در اوایل قرن 20 تنها ایده ای که در این مورد بر تمام جهان حکومت  می کرد ، نظریه بدون تغییر بودن جهان و ثابت بودن کهکشانها بود ، ولیکن هم اکنون تحقیقات علمی به کمک جدیدترین تکنولوژی های روز به این نتیجه رسیده اند که جهان دارای ابتدا و مقدمه بوده وهمواره در حالت تغییر و به سوی بزرگ شدن می باشد.

این تئوری و ایده که جهان دارای ابتدا بوده و بدون هیچ وقفه ای در حال بزرگ شدن می باشد در اوایل قرن 20 توسط دانشمند و فیزک دان روسی اَلِکساندر فِریدمَن و محقق بلژیکی گیورگ الِمِتر به صورت یک نظریه بیان شد و در سال 1929 با تحقیقات ستاره شناس آمریکایی اِدوین هابل به صورت رسمی به ثبت رسید. این ستاره شناس با مشاهده مستمر کهکشانها توسط تلسکوپ بسیار قوی، به این مطلب پی برد که ستاره ها و کهکشانها همواره از هم دور و از یکدیگر فاصله می گیرند، اگر در نظر بگیرم که کهکشانها از یکدگر به طور دائم در حال فاصله گرفتن می باشند پس جهان که از همین کهکشانها تشکیل شده مرتب در حال بزرگ شدن می باشد.

این کشف مهم در سالهای اخیر به کرات به اثبات رسیده است. جالب است که این مطلب مهم در 1400 سال پیش زمانی که مردم خورشید و ماه را به عنوان پروردگار می پرستیدند، قرآن کریم این چنین مطلبی را بیان می کند البته آن هم نه برای مردم آن زمان بلکه برای ما، تا این گونه مسائل یکی از میلیاردها نشانه برای پیدا کردن راه صحیح و یک تو گوشی محکم برای کسانی باشد که می گویند دین اسلام مانع از پیشرفت بشریت حتی در زمینه علمی است.

 3- مدارها

حرکت اجرام آسمانی در قرآن بدین شکل بیان می شود:

 وَ هُوَ الَّذی خَلقََ الَّیلَ وَ النّهَارَ وَ الشَّمسَ وَ القَمَرَ کُلٌ فِی فلکٍ یَسبَحُونَ (سوره الانبیاء- 33)

و اوست کسی که شب و روز و خورشید و ماه را که هر یک در مدار معینی سیّر می کنند، بیافرید.

 حرکت خورشید هم در مداری مشخص به دین شکل بیان می شود:

 وَ الشَّمسُ تَجرِی لِمستَقَرٍّ لّها. ذلِکَ تَقدِیرُالعَزِیزِ العَلیم.(سوره یس- 38)

و (نیز) خورشید که دائم به سوی قرارگاه خویش روان است. این فرمان خدای مقتدر دانا است.

این حقیقت بیان شده در قرآن در عصر مدرن و به کمک قوی ترین تلسکوپ ها و ماهواره های تحقیقاتی به اثبات رسیده است و طبق بیان متخصصین خورشید در مداری با نام سُلار AX  با سرعت بسیار زیاد 720 هزار کیلومتر در ساعت در حرکت می باشد ، با توجه به این مطلب خورشید در روز فاصله ای معادل 17280،000کیلومتر را طی می کند و همراه با خورشید تمام سیاره های منظومه شمسی نیز در حرکت می باشند و همچنین طبق مطلب بالا تمامی ستاره ها هم دارای این چنین حرکتی می باشند.

حرکت کلیه اجرام آسمانی در مداری معین و مشخص هم بدین شکل بیان می شود:

وَ السَّماءِ ذاتِ الحُبُکِ (سوره الذاریات- 7)

و قسم به آسمان که در آن راه های بسیار است.

در جهان تقریباً حدود 200میلیارد کهکشان وجود دارد که هر کدام از این کهکشان ها به طور متوسط دارای 200 میلیارد ستاره می باشند که بیشتر آنها دارای سیاره می باشند که همانند منظومه شمسی به دور ستاره مرکزی در گردش می باشند.

تمامی این اجرام آسمانی بر روی مداری دقیق و منظم میلیاردها سال است که در حرکت می باشند حرکتی که در هماهنگی کامل با دیگر اجرام و دارای نظمی بسیار دقیق می باشد. بعضی از این سیاره ها دارای قمر می باشند، که آنها هم در مداری معین و منظم در حرکتند و مسئله مهم تر اینکه همانگونه که در بالا توضیح داده شد کهکشان ها هم در مسیری مشخص در حرکتند و در مسیر این حرکت جمعی هیچ یک از اجرام آسمانی با دیگری برخورد نمی کند، مدار آنها دارای تقاطع نمی باشد.مشاهدات دانشمندان نشان داد که حتی زمانی که بعضی از کهکشان با یکدیگر برخورد کردند انتظار می رفت که یکی از آنها توسط دیگری از بین برود و یا بعضی از اجزاء آن دو نابود شود، ولیکن هیچ اتفاقی روی نداد و آن دو کهکشان بدون هیچ مشکلی از کنار یکدگر گذشتند.

انسانهای آن زمان قطعاً دارای تلسکوپ های قوی، ماهواره های تحقیقاتی و تکنولوژی نبودند که بتوانند میلیونها کیلو متر آن طرف زمین را مشاهده کنند، گذشته از آن در مسائل علمی هم دارای جا و مکان کنونی نبودند در کل در آن زمان امکان گفتن این مطلب که آسمان دارای راه های بسیاری است وجود نداشت.

4- تاريخ نجوم در اسلام:

يكي از مباحث مهم در دانشهاي اسلامي، دانش نجوم اسلامي است. اين موضوع بدليل مسايل عبادي مهمي است كه در اين دين وجود دارد. نخستين علومي كه ساكنان بلاد اسلامي به آن اهتمام ورزيدند علومي مانند طب، كيميا و نجوم بود، كه احكام اين علوم را بر ديگر علوم ترجيح مي دادند.

در خلال سال 180ميلادي تا قرن شانزدهم، اعراب در زمينه ي ستاره شناسي برتري يافتند. مركز فرهنگي شان بغداد بود، جايي كه در قرن هشتم كتاب المجسطي بطلميوس به زبان عربي ترجمه شد.

 البتاني (929-850 ميلادي) پرآوازه ترين منجم عرب، تا حدود زيادي بر محتوي اين كتاب افزود. آنها ابزارهايي نظير اسطرلاب، را كه اختراع يونانيان باستان بود را تكامل بخشيده و دقيقتر از يونانيان موقعيت ستارگان را رصد كردند. اسطرلاب الگويي دو بعدي از آسمان شب است كه در قرون وسطي براي تعيين موقعيت خورشيد و ستارگان بكار مي رفت.اولين محاسبات دقيق قطر زمين توسط برادران بنو شاكر انجام گرفت.

 يكي از دلايل توجه ويژه به نجوم در دوران اسلامي تعيين تقويم و اوقات شرعي است كه مستلزم مشاهدات و محاسبات دقيق نجومي است.هندسه كروي كه توسط ابوالوفاي بوزجاني معرفي شد اين محاسبات را بطور عمده تكميل كرد....  

5-نجوم                               

«انّا زَيَّنا السَّماء الدُّنياء بِزينه الكَواكِب...»

ما آسمان پائين را با ستارگان تزئين كرديم.

  در اين آيه مي‌گويد «آسمان پائين را با كواكب تزئين كرديم» در حاليكه فرضيه‌اي كه در آن زمان بر افكار دانشمندان حاكم بود مي‌گفت فقط آسمان بالا آسمان ستارگان ثابت است (آسمان هشتم طبق فرضيه بطليموس)ولي چنانكه مي‌دانيم بطلان اين فرضيه اثبات شده و عدم پيروي قرآن از فرضيه نادرست مشهور آن زمان خود معجزه زنده‌اي از اين كتاب آسماني است.

نكته جالب ديگر اينكه از نظر علم امروز مسلم است كه چشمك زدن زيباي ستارگان بخاطر قشر هوايي است كه اطراف زمين را فرا گرفته و آنها را به اين كار، وا مي‌دارد و اين، با تعبير «السماء الدنيا» (آسمان پائين) بسيار مناسب است اما در بيرون جو زمين، ستارگان خيره خيره نگاه مي‌كنند و فاقد تلألو هستند....

 «والشمس و ضحها و القَمَر اذا تلها»

به خورشيد و گسترش نور آن سوگند و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آيد. 

«خورشيد» مهم‌ترين و سازنده‌ترين نقش را در زندگي انسان و تمام موجودات زنده زميني دارد. علاوه بر اينكه منبع نور و حرارت است و اين دو از عوامل اصلي زندگي انسان به شمار مي‌روند، منابع ديگر حياتي نيز از آن مايه مي‌گيرند. وزش بادها، نزول بارانها، پرورش گياهان، حركت رودخانه‌ها و آبشارها و حتي پديد آمدن منابع انرژي را همچون نفت و زغال سنگ هركدام اگر درست دقت كنيم، بصورتي با نور آفتاب ارتباط دارد. بطوريكه اگر روزي اين چراغ حياتبخش خاموش گردد، تاريكي و سكوت و مرگ همه جا را فرا مي‌گيرد.

«ضحي» در اصل به معني گسترش نور آفتاب است و اين در هنگام است كه خورشيد از افق بالا بيايد و نور آن همه جا را فر گيرد. سپس به آن موقع از روز «ضحي» گفته مي‌شود...

در قرآن کتاب آسمانی ما نکات بسیار جالبی در مورد حرکات و خصوصیات زمین و ماه مطرح شده که از نکته نظر شناخت زمین (خصوصا در زمان نزول قرآن) جای تامل بسیاری دارد. مطالب علمی در مورد کروی بودن زمین وسیارات دیگر, گردش مداری ماه و زمین و نظم آن, نیروی جاذبه, زلزله, تعیین موقعیت از طریق ستارگان و... از جمله نکاتی است که به گفته قرآن برای کسانیکه تفکر میکنند نشانه های عینی وجود خداست. نیوتن دانشمند شهیر علم فیزیک در تائید این مطلب جمله جالبی دارد با این مضمون که امکان ندارد کسی این سیستم پیچیده و در عین حال منظم را ببیند و خدا را قبول نداشته باشد.

6- نظرات علمي قرآن در مورد فضا ومسافرت به فضا:

الف- شمار ماه ها از نظر خدا، دوازده است. قانون خدا از روزی كه آسمان ها و زمين را آفريد، اين بوده است. (سوره توبه)

ب- اوست كه خورشيد را فروزآن و ماه را تابان قرار داد و منازل آن را طرح كرد تا شما شمارش سال ها را بیامورید و حساب کنید. خدا همه اينها را جز برای منظوری خاص نيافريد. او آيات را برای مردمی كه می دانند، توضيح می دهد. (سوره یونس)

ج- خداست كه آسمان‌ها را بدون ستون‌هايی كه بتوانيد ببينيد، برافراشت، سپس اقتدار را در دست گرفت. او خورشيد و ماه را متعهد كرد؛ هر كدام تا سرآمدی معين (در مدار خود) در گردشند. او همه چيز را تحت كنترل دارد و آيات را توضيح می ‌دهد، باشد كه درباره ملاقات با پروردگارتان به يقين برسيد.

د- و اوست که شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد؛ هر کدام در مدار خود شناور است.

ه- آيا درك نمی ‌كنی كه خدا شب را به روز و روز را به شب درمی ‌آورد و خورشيد و ماه را در خدمت شما قرار داده است تا هر كدام برای مدتی معين در مدار خود در گردش باشند و اينكه خدا از تمام اعمال شما كاملاً آگاه است؟

و- ماه را طوری طراحی كرديم كه در مراحل مختلف ظاهر شود تا به شكل غلاف خميده كهنه ای درآيد.

ز- خورشيد هرگز به ماه نمی رسد- شب و روز هرگز منحرف نمی شوند- هر يك از آنها در مدار خود شناور است.

ش- خورشيد و ماه به حساب مشخص درگردشند.

ص- به ماه كه پيرو آفتاب تابان است.

م- پروردگار دو مشرق و دو مغرب.

ک- و او در زمین استحكاماتی (كوه ها) برای توازن قرار داد تا مبادا با شما بلغزد، همینطور رودخانه ها و جاده ها، باشد که هدایت شوید.